تبلیغات
هیئت بیت العباس(علیه السلام)جوادیه،تهران

هیئت بیت العباس(علیه السلام)جوادیه،تهران
غم حسین(علیه السلام) عین عبادت است
قالب وبلاگ
نویسندگان
صفحات جانبی

رهبری مولا امیرالمومنین علی ( علیه السلام ) در قرآن

 

«إنَّماولِیکُم اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذینَ آمَنُواالَّذینَ یقیمُونَ الصَّلاةَ ویؤتونَ الزکاةَ وَهُم راکِعُون؛ فقط سرپرست و ولی شما خداست و رسول ‌خدا و آنان که ایمان آورده‌اند؛ آنانی که نماز را بر پا می‌دارند، و در حال رکوع زکات(صدقه) می‌دهند». (سوره مائده، آیه 55(

ولایت و سرپرستی دراصل برای خداست واواین ولایت را به هر کسی که اراده کند می‌سپارد.

خداوند بزرگ ولایت و سرپرستی بر امت را به هرکس نمی‌دهد، بلکه می‌بایست آن فرد اولاً دارای صلاحیت علمی و تقوایی باشد؛ثانیاً سابقه خوب و درخشان او برهمگان معلوم گردیده، و نیز از توانایی لازم برای رهبری امت برخوردار باشد.

شأن نزول:

دانشمندان و مفسران شیعه و سنّی نوشته‌اند که : این آیه شریفه در شأن و مقام والای حضرت امیرالمومنین علی(ع) نازل شده است، او تنها کسی بوده است که هنگام نماز و در حال رکوع انگشتر خود را به فقیر داد و هرگز در تاریخ اسلام از فردی دیگر غیر از امام علی(ع) سخن به میان نیامده است که در حال نماز انگشترش را به فقیر داده باشد.

بعلاوه مرحوم علامه طباطبائی در تفسیرش نقل می‌کند که خود حضرت امیرالمؤمنین(ع) در چند مرحله در احتجاجات خود ـ‌با ابوبکر و سایرین چون عثمان و زبیر و عبدالرحمان عَوف و سعد‌بن أبی وقاص‌ـ به همین آیه شریفه استناد و استدلال کرده‌اند که در شأن خودشان نازل گردیده است.1

ازسوی دیگرروایات فراوانی ازائمه معصومین(ع)به دستمان رسیده است که تصریح فرموده‌اند:منظور آیه شریفه؛شخص حضرت امیرالمومنین علی(ع) است.2

این مطالب بهترین شاهدو گواه زنده است که قرآن رهبری امام علی(ع) را مطرح کرده است.

رهبری مولا علی ( ع ) در قرآن

 

سؤال:

با اینکه «… الذین آمنوا …» جمع است و مفرد نیست چگونه ممکن است مراد از آن حضرت مولا علی(ع) باشد، در حالیکه او یک نفر است و «… الذین آمنوا …» به صیغه جمع می‌باشد؟

جواب:

درقرآن مجید داریم که از صیغه جمع؛ یک فرد خاص اراده شده است.3 بعلاوه صدور حکم کلّی ویاخبردادن به لفظ جمع؛به‌منظورانطباق آن برفرد خاص در کلمات عرب فراوان دیده می‌شود.به عنوان مثال شما بایک‌فردمواجه می‌شویدو به صیغه جمع به او خطاب می‌کنید: سلامّ علیکم. در حالیکه «سلامّ علیک» با صیغه مفرد صحیح است چرا که مخاطب شما یک‌نفر است.

قبل از گزارش داستان توجه به یک نکته ضروری به نظر می‌رسد:

همه می‌دانیم که امیرالمومنین(ع) در حال نماز انگشتری را به فقیر داده است، آیا این عمل با حضور قلب در نماز تضاد ندارد؟

بدون تردید جواب منفی است، زیرا صدقه آن حضرت در راستای توجه به خدا و در راه خدا بوده است،واین عمل باحضور قلب او در نماز و عبادت معبود متعال در تضاد نیست، بلکه تماماً توجه به خدا بود.

بعلاوه در روایت آمده است: نماز آن حضرت نماز نافله و مستحبی بوده است.4

درضمن بایدبدانیم زکات نوعی صدقه است ومنظوراز زکات درآیه شریفه همان صدقه می باشد.

گزارش واقعه

ابو رافع صحابی رسول خدا(ص) می‌گوید: روزی خدمت رسول‌اللّه(ص) رسیدم، او در حال استراحت بود که ناگهان یک مار در گوشه خانه حضرت دیدم، تصمیم گرفتم آن را بکشم، امّا نپسندیدم مزاحمتی برای ایشان پیش آیدو از خواب بیدار شود. گمانم بر این شد شاید حضرت خواب نیست و چه بسا در حال تَلَقّی وحی باشد و جبرئیل امین به ملاقات ایشان آمده است لذابین پیامبر اکرم(ص)وآن مار حایل شدم و دراز کشیدم تا از سوی مار گزندی به پیامبر نرسد.

پس از سپری شدن لحظاتی چند،پیامبر خدا(ص) برخاست در حالیکه این آیه را تلاوت می‌کرد: «إنّما وَلِیکُم اللّه وَ رَسُولُهُ والَّذینَ آمَنُوا الَّذینَ یقیمُونَ الصَّلاةَ وَ یؤتُونَ الزَّکاةَ وَ هُم راکِعون»

حضرت فرمودند: سپاس خدای را که نعمت خود را بر علی(ع) تمام کرد، گوارا باد بر علی(ع) این فضیلتی که خداوند به او ارزانی داشت. آنگاه پیامبر رو به من کردند و فرمودند: ابورافع! آنجا چه می‌کنی؟ بی‌درنگ قضیه مار را به عرض آن جناب رساندم. حضرت فرمودند: مار را بکش. من هم آن را کشتم.

سپس فرمودند:ای ابورافع!چه خواهی کردآن هنگام که عده‌ای به خصومت ودشمنی با علی(ع) برخیزند؛ در حالیکه علی بر حقّ است و همه آنان بر باطل و پوچی جمع شده‌اند؟!…

آن روز تعدادی از علما و اندیشمندان یهود که به تازگی مسلمان شده بودند از قبیل عبداللّه بن سلام و ابن یامین و…به حضورپیامبر اسلام(ص)رسیدند و گفتند:

یارسول‌اللّه حضرت موسی(ع)یوشع بن نون را وصی خود قرار داد. آیا شما وصیی دارید؟

پیامبر خدا(ص) آیه شریفه «إنَّما وَلِیکمُ اللّه …» را که لحظاتی قبل به ایشان نازل شده بود تلاوت کردند و سپس فرمودند: برخیزید به مسجد برویم.

آنان به درب مسجد رسیدند. مرد فقیری در حال خارج شدن از مسجد بود.

پیامبر(ص) به او فرمود: آیا کسی به تو کمک کرد؟

فقیر گفت: بلی؛ این انگشتر را کمک کردند.

پیامبر(ص) فرمودند: چه کسی آنرا به تو داد؟

آن فقیربه گوشه مسجداشاره کردوگفت: انگشتر را آن مردی که در حال نماز است به من داد.

پیامبر(ص) فرمودند: انگشتر را در کدام قسمت از نماز داد؟

فقیر پاسخ داد: در حال رکوع بود.

در این هنگام پیامبر خدا(ص) فرمود: اللّه اکبر.

اهل مسجد نیز به پیروی از ایشان زبان به تکبیر گشودند و همه فهمیدند که این آیه شریفه در فضیلت حضرت امام علی(ع) نازل گردیده است.

آنگاه پیامبر خدا فرمودند: علی(ع) سرپرست شما بعد از من می‌باشد.5

 ********************                                   

1- تفسیر المیزان جلد6 صفحه 18 و 19.

2- تفسیرالبرهان؛تفسیرقمی؛تفسیر عیاشی؛تفسیر المیزان، روایات در ذیل آیه شریفه 55 سوره مائده آمده است.

3- بنگرید به: سوره بقره، آیه 215 و 274؛ سوره آل‌عمران، آیه 61؛ سوره ممتحنه، آیه 1.

4- تفسیر المیزان، جلد6، صفحه 18.

5- تفسیر المیزان، جلد6، صفحه 16ـ17. کشاف زمخشری جلد 1، صفحه 648ـ649.

.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ


روایات/احادیث/معجزات/مداحی/سخنرانی
/تصاویر/اشعار اهل بیت علیهم السلام

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
آخرین مطالب

هیئت بیت العباس(علیه السلام)جوادیه،تهران

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً

در زندگی هر یك از ما گاهی بر سر دو راهی قرار می گیریم و بعد از مشورت با دیگرانم و زدن تمامی درها اگر نتوانستیم راه خودمان را انتخاب كنیم به استخاره روی می اوریم و از خداوند طلب خیر میكنیم .

ابتدا نیت نمایید سپس روی استخاره بگیر کلیک فرمایید
اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ العَن صَنَمَی قُرَیشٍ وَ جِبتَیها وَ طاغُوتَیها وَ إِفکَیها وَ إِبنَتَیهِما اللَّذینَ خالَفا أمرَک وَ أنکَرا وَحیَک وَ جَحَدا إِنعامَک وَ عَصَیا َرسُولَک وَ قَلَّبا دینَک وَ حَرَّفا کِتابَک وَ أحبا أعداءَک وَ جَحَدا آلاءَک وَ عَطَّلا أحکامَک وَ أبطَلا فَرائِضَک وَ ألحَدا فِی آیاتِک وَ عادَیا أولیاءَک وَ والَیا أعداءَک وَ خَرَّبا بِلادَک وَ أفسَدا عِبادَک اللّهُمَّ العَنهُما وَ أتباعَهُما وَ أولیاءَهُما وَ أشیاعَهُما وَ مُحِبّیهِما فَقَد أخرَبا بَیتَ النُّبُوَّة وَ رَدَما بابَه وَ نَقَضا سَقفَهُ وَ ألحَقا سَماءَهُ بِأرضِهِ وَ عالیَهُ بِسافِلِه وِ ظاهِرَهُ بِباطِنِه وَ استَأصَلا أهلَه وَ أبادا أنصارَه وَ قَتَلا أطفالَه وَ أخلَیا مِنبَرَه مِن وَصیِّه وَ وارِثِ عِلمِه وَ جَحَدا إمامَتَهُ وَ أشرَکا بِرَبِّهِما فَعَظِّم ذَنبَهُما وَ خَلِّدهُما فی سَقَرٍ وَ ما أدراکَ ما سَقَر لا تُبقی وَ لا تَذَر َاللّهُمَّ العَنهُم بِعَدَدِ کُلِّ مُنکَرٍأتَوهُ وَ حَقّ ٍاَخفَوهُ وَ مِنبَرٍ عََلوهُ وَ مُؤمِنٍ أرجَوهُ وَ مُنافِقٍ وَلَّوهُ وَ وَلیّ ٍآذُوهِ وَطَریدٍ آوَوهُ وَ صادِقٍ طَرَدوهُ وَ کافِرٍ نَصَرُوهُ وَ إِمامٍ َقهَرُوهُ وَ فَرضٍ غَیَّرُوهُ وَ أثَرٍ أنکَرُوهُ وَ شَرٍّ آثَرُوهُ وَ دَمٍ أراقُوهُ وَ خَیرٍ بَدَّلُوهُ وَ ُکفرٍ نَصَبُوهُ وَ إرثٍ غَصَبُوهُ وَ فَیءٍ اقتَطَعُوهُ وَ سُحتٍ اَکَلُوهُ وَ خُمسٍ استَحَلُّوهُ وَ باطِلٍ أسَّسُوهُ وَ جَورٍ بَسَطُوهُ وَ نِفاقٍ أسرَوُهُ وَ غَدرٍ أضمَرُوهُ وَ ظلمٍ نَشَرُوهُ وَ وَعدٍ أخلَفُوهُ وَ أمانٍ خانُوهُ وَ عَهدٍ نَقَضُوهُ وَ حَلالٍ حَرَّمُوهُ وَ حَرامٍ أحَلُّوهُ وَ بَطنٍ فَتَقُوهُ وَ جَنینٍ أسقَطُوهُ وَ ضِلعٍ دَقُّوهُ وَ صَکٍّ مَزَّقُوهُ وَ شَملٍ بَدَّدُوهُ وَ عَزیزٍ أذَلُّوهُ وَ ذَلیلٍ أعَزُّوهُ وَ حَقٍّ مَنَعُوهُ وَ کِذبٍ دَلَّسُوهُ وَ حُکمٍ قَلَّبَوه ‎ للّهُمَّ العَنهُم بِکُلِّ آیَةٍ حَرَّفُوها وَ فَریضَةٍ تَرَکُوها وَ سُنَةٍ غَیَّرُوها وَ رُسُومٍ مَنَعُوها وَ أحکامٍ عَطَّلُوها وَ بَیعَةٍ نَکَسوها وَ دَعوى أبطَلُوها وَ بَیِّنَةٍأنکَرُوها وَ حیلَةٍ أحدَثُوها وَ خیانَةٍ أورَدُوها وَ عَقَبَةٍ اِرتَقُوها وَ دِبابٍ دَحرَجُوها وَ أزیافٍ لَزَمُوها وَ شَهاداتٍ کَتَمُوها وَ وَصیَّةٍ ضَیَّعُوها. ‎ اللّهُمَّ العَنهُما فی مَکنُونِ السِّر وَ ظاهِرِ العَلانیَةِ لَعناً کَثیراً أبَداً دائِمَاً دائِباً َسرمَداً لا انقِطاعَ لِأمَدِه وَ لا نَفادَ لِعَدَدِه لَعناً یَغدُو أوَّلُهُ وَ لا یَرُوحَ آخِرُهُ لَهُم وَ لِأعوانِهِم وَ أنصارِهِم وَ مُحِبّیهِم وَ مُوالیهِم وَ المُسَلِّمینَ لَهُم وَ المائِلینَ إلَیهِم وَ الناهِضینَ بِاحتِجاجِهِم وَ المُقتَدینَ بِکَلامِهِم وَ المُصَدِّقینَ بِأحکامِهِم. پس چهار مرتبه بگو : اللّهُمَّ عَذِّبهُم عَذاباً یَستَغیثُ مِنهُ أهلُ النّار آمینَ رَبَّ العالَمین